Goede locaties voor een kampioenschap

Afgelopen NK tijdrijden was een geslaagd evenement:  starten in een dierentuin en de winnaar wordt "Ut Beest"  Lieuwe Westra.
Dat is gewoon prachtig te noemen.

Chasse Patat en Mayo  bedacht nog een vijftal van dit soort locaties voor een kampioenschap tijdrijden of wegwedstrijd,  waarin de winnaar ook toepasselijk zou kunnen zijn.

Frans Kampioenschap tijdrijden bij de centrale van Bugey

Met Christophe Kern aan de start is er genoeg kans op een winnaar met een stralende rij tanden op het podium.


Italiaans Kampioenschap  met de start in het Aquarium van Genua

Wellicht motiveert het "Lo Squalo dello stretto"  (de straathaai) Vincenzo Nibali tot het behalen van zijn eerste titel bij de elite.
Als we hem dan  ook nog de Nederlandse uitspraak en betekenis van de naam "Visconti"  uitleggen,  dan kan het al helemaal niet meer stuk.


Noors kampioenschap tijdrijden in Orsa Grönklitt

Om op de beestentoer te blijven:  een tijdrit in het berenpark Orsa Grönklitt.
Thor Hushovd is gezegend met de rennerscapaciteiten en natuurlijk ook bijnaam van deze stevige viervoeters met dikke vacht.
De berenvacht moet uiteraard niet verkocht worden voordat hij geschoten is, want schieten doet Thor niet eens: hij pakt ze in met blote handen en ijzeren dijen.


Brits Kampioenschap met aankomst bij een van vele castles die het rijk rijk is.

"Canonball"  Mark Cavendish zal zich losknallen van het sprintende pak, zoals het projectiel uit Man gewend is.
Tijdens deze sprint gaan er bij het kasteel een aantal saluutschoten af.
Ook deze kogels leggen het af tegen Cav.

Spaans Kampioenschap op La Palma

La Palma is de enige Spaanse plek waar tabak wordt verbouwd en verwerkt.
Met een heuvelop aankomst  is het daardoor de ideale plek voor de renner die naar het Spaanse woord voor een kleine sigaar is vernoemd:  Purito,  ofwel Joaquin Rodriguez.

"Ut Beest" uit de kooi en in de driekleur

Het NK tijdrijden had een bijzondere startplek: namelijk eentje die erg toepasselijk was voor een der favorieten.
De start lag namelijk midden in de dierentuin van Emmen  en de renners moesten tussen de nijlpaarden, krokodillen, olifanten en zebra's, waarvoor ze niet hoefden te wachten,  op gang komen.

Maarten Tjalingii  zette de eerste richttijd voor de topfavorieten.
Vier man deden de tijdrit nog sneller:  veelvuldig winnaar Stef Clement,  Lars Boom en Niki Terpstra waren drie van hen.
Stef Clement stelde enigszins teleur, met slechts een vierde tijd  terwijl hij vorig jaar iedereen op een aardige achterstand zette.
Wellicht was de start in de dierentuin hem  niet op zijn lijf geschreven,  wat natuurlijk niet gezegd kan worden van "Ut Beest"   Lieuwe Westra!

Hij verliet zijn habitat, alsof hij een tijdje in een te krappe kooi had gezeten  en nu dolblij was eindelijk los te mogen.
Ontketend vloog het Beest over het parcours, de andere dieren in het Noorder Dierenpark stomverbaasd achter zich latend.

Ook volgende jaren zal de tijdrit starten in Emmen  en dus geldt Ut beest uiteraard als de topfavoriet.
Tegen die tijd krijgen de bewoners van het dierenpark nog wel de tijd om zich voor te bereiden op een dierlijke krachtmeting  en mee te doen in de strijd om wie het Alfamannetje der Alfamannetjes voor een jaar mag zijn.

De eerste kampioenen van 2012

Voordat over een week Tour Down Under van start gaat is daar het nationale kampioenschap verreden.

Simon Gerrans begint 2012 met het winnen van deze wedstrijd, nadat hij met Matthew Lloyd en Richie Porte ontsnapt was.
Simon ging van ver aan en bleef de andere vluchters ruim voor.
Voor Simon is dit de eerste titel, nadat hij toen jaar geleden bij de beloften won.

Voor Lloyd één van zijn eerste wedstrijden nadat hij vorig jaar plotseling werd ontslagen door zijn toenmalige ploeg Lotto wegens "onacceptabel gedrag".

Ook in Nieuw Zeeland is gekoerst, Michael Vink is daar de nieuwe kampioen zowel op de weg als in de tijdrit.
Michael is een belofterenner die zijn titel met succes heeft verdedigd.

"Breukink vraagt of het in orde is"

De afgelopen dagen ging het nieuwste soapje rond Vinokourov aan het rollen.
Waar hij samen met Kolobnev op weg naar Luik, ergens in april 2010, de rest ver achter hun van een zeem voorziene kontjes hadden gelaten zouden ze een dealtje hebben gesloten.
Vino deze ronde en "Kolobok" zijn NK.

Dit geschiedde uiteindelijk en deed wat bladeren opwaaien (stof is er niet na wat regen).
Echter: deze deals zijn natuurlijk al ongeveer zo oud als het wielrennen oud is.

Het kan stiekem, of op zo'n manier dat je wel ergens weet dat het is gebeurd maar dat het vooral subtiel blijft.

Ook kan het op de manier zoals het eerder in een NK in het zuiden van Limburg gebeurde.

Michael Boogerds favoriete stukje Nederland en dat moest hij op dat moment delen met een wat minder bekende coureur van de Skil-Shimano ploeg: Sebastian Langeveld.
Rabobank heeft de afgelopen jaren al vaak een NK weggegeven aan andere renners, terwijl ze vaak het sterkste collectief vormen.

Langeveld blijft netjes bij Boogerd en heeft antwoord op demarrages van Boogie in de finale.
Een beetje wielervolger weet natuurlijk hoe nerveus de Hagenees van deze grapjes wordt.
Ook Breukink weet dit en gaat in onderhandeling.

Dat levert het volgende schouwspel op:

Voor de camera, al fietsend, zegt Boogerd tegen Langeveld: "Breuk vraagt of het in orde is".
Sebastian verstaat het niet en de verslaggevers op tv ook maar half.
Boogerd herhaalt deze vraag dus nog eens harder waarop Langeveld vraagt "Wie?!" en Boogerd: "BREUKINK!, HIJ VRAAGT OF HET IN ORDE IS!!".

Goedzo, die hebben we gehoord.

Niet veel later zien we Langeveld plotseling naar zijn been grijpen: een klassiek teken van krampen.
Bij elke demarrage van Boogerd gaat zijn rechterhand naar het rechterbeen om er eventjes zo opvallend mogelijk aan te schudden.

Boogerd muist er vandoor en pakt de titel.