Voorafgaand aan de rit naar de zon was Lieuwe Westra een outsider, maar heel veel meer niet.
Voor Nederland zou een Bauke Mollema wellicht meer kans hebben op een goed klassement en er waren genoeg andere mannen die de top drie in het klassement konden bezetten.
Vacansoleil heeft Lieuwe Westra echter de ruimte gegeven om zich te ontwikkelen, 4 kilo lichaamsgewicht overboord te zetten en in Parijs - Nice voor een goed klassement te gaan.
In de regenachtige omstandigheden tijdens de proloog wordt Lieuwe negentiende, op 20 seconden van ploegmakker Larsson, 19 op Wiggins, 16 op Leipheimer en ook een handvol seconden op een aantal andere kanshebbers.
Maar "ut beest" doet zijn huiswerk goed in de eerste etappe en wanneer de waaiers ontstaan zit hij in de voorste waaier.
Ook Wiggins, Valverde, Leipheimer, van garderen en Jeanneson zijn mee, maar de rest van de mogelijke favorieten missen de slag.
Het harde werk van Lieuwe werpt vervolgens zijn vruchten af in de bergopaankomsten die volgen.
In etappe vier sprint hij al met de besten mee en moet Meersman en Bole voor laten gaan, maar anders is het in de klim bij Mende.
Wanneer de favorieten de gaskraan opendraaien heeft hij net wat meer in zijn benen dan Wiggins.
Lieuwe staat zelf te kijken van het gat dat hij in korte tijd weet te slaan en verliest van verbazing en blijdschap een aantal seconden met juichen.
De zege is binnen en daarbij ook de tweede plek in het klassement, op een goede tijdrit achterstand van Wiggins.
De goede tijdrit is er uiteraard ook, maar Wiggins is toch de betere.
Ergens ook een gelukje, want mocht Westra de tijdrit winnen met een paar seconden voorsprong, zoals in de tussentijden nog leek, dan zal hij zich toch nog een tijdje afgevraagd hebben waarom hij zo vroeg stopte met fietsen in Mende.
Posts tonen met het label Parijs - Nice. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Parijs - Nice. Alle posts tonen
zondag 11 maart 2012
vrijdag 9 maart 2012
Als je het over den duvel hebt
Dan bijt hij je in je kont!
Rabobank leek inspiratieloos, maar ze hebben de kritiek gehoord of zelfs deze blog gelezen.
Vandaag was het Ll Cool S all over again.
Samen met Jens Voigt, altijd goed als het richting Zuid - Frankrijk gaat, was hij overgebleven na een vlucht.
Hoewel Jens de sprint als eerste inzette en niet wachtte tot Luis-Leon van achter zou komen opzetten lukte het de Raborenner maar net om Jens te verslaan.
Mollema moest helaas met een griepje opgeven, maar hij was niet de enige want er lijkt een virus rond te gaan in het peloton.
Rabobank leek inspiratieloos, maar ze hebben de kritiek gehoord of zelfs deze blog gelezen.
Vandaag was het Ll Cool S all over again.
Samen met Jens Voigt, altijd goed als het richting Zuid - Frankrijk gaat, was hij overgebleven na een vlucht.
Hoewel Jens de sprint als eerste inzette en niet wachtte tot Luis-Leon van achter zou komen opzetten lukte het de Raborenner maar net om Jens te verslaan.
Mollema moest helaas met een griepje opgeven, maar hij was niet de enige want er lijkt een virus rond te gaan in het peloton.
donderdag 8 maart 2012
Waar Rabo het laat afweten is er Vacansoleil
Met dit stukje heb ik niet het doel om een wielerploeg af te branden op een tegenvallende seizoensstart, maar wel een kleine pluim in de kont van de tweede Nederlandse worldtourploeg.
Het feit dat Nederland er nu twee heeft geeft meer speelruimte en mogelijkheden tot een concurrentiestrijd die vooral Rabobank wakker schudt.
Het kan zijn dat Rabo wat later piekt, maar de renners lijken op dit moment ook inspiratie kwijt te zijn.
Het feit dat dan ook nog Michael Matthews tegen de vlakte gaat in de Tirreno helpt ook niet mee.
de verwondingen lijken mee te vallen, maar het is geen goede voorbereiding op de Primavera.
Misschien heeft de ploeg het nu al veelbesproken "Gilbertsyndroom" en staan ze er gewoon, dadelijk in april en later.
Vacansoleil is dan behoorlijk sterker van start gegaan in 2012 en dan met name in de huidige koers naar de zon.
De proloog was voor Larsson en vandaag sprong Lieuwe Westra weg uit de zojuist ontstane favorietengroep in de klim naar Mende.
Of Lieuwe de klimmersbenen ook naar Nice weet te brengen?
Het feit dat Nederland er nu twee heeft geeft meer speelruimte en mogelijkheden tot een concurrentiestrijd die vooral Rabobank wakker schudt.
Het kan zijn dat Rabo wat later piekt, maar de renners lijken op dit moment ook inspiratie kwijt te zijn.
Het feit dat dan ook nog Michael Matthews tegen de vlakte gaat in de Tirreno helpt ook niet mee.
de verwondingen lijken mee te vallen, maar het is geen goede voorbereiding op de Primavera.
Misschien heeft de ploeg het nu al veelbesproken "Gilbertsyndroom" en staan ze er gewoon, dadelijk in april en later.
Vacansoleil is dan behoorlijk sterker van start gegaan in 2012 en dan met name in de huidige koers naar de zon.
De proloog was voor Larsson en vandaag sprong Lieuwe Westra weg uit de zojuist ontstane favorietengroep in de klim naar Mende.
Of Lieuwe de klimmersbenen ook naar Nice weet te brengen?
woensdag 7 maart 2012
Een herhaling van Tour Down Under
De tweede etappe van Parijs - Nice liep uit op een herhaling van een heuvelopaankomst in Australië.
Valverde won ook nu met een klein verschil op de Simon Gerrans, waarbij het opvallend was hoe Gerrans van ver kwam en de laatste 50 meter veruit het snelst was.
Helaas koop je daar niets voor, maar wellicht een les voor latere afspraken in Wallonië en Zuid- limburg.
Hier dient natuurlijk wel rekening gehouden te worden met een Waal die in vorm deze twee met gemak degradeert tot de mannen die voor plek 2 sprinten.
De afspraak in april kan Nick Nuyens echter vergeten, hij viel in de proloog en blijkt een breukje in zijn heup te hebben overgehouden aan deze glijpartij.
Dit is uiteraard op zijn zachtst gezegd een blessure die op een niet heel gelukkig moment in de voorbereiding op de Ronde komt.
Valverde won ook nu met een klein verschil op de Simon Gerrans, waarbij het opvallend was hoe Gerrans van ver kwam en de laatste 50 meter veruit het snelst was.
Helaas koop je daar niets voor, maar wellicht een les voor latere afspraken in Wallonië en Zuid- limburg.
Hier dient natuurlijk wel rekening gehouden te worden met een Waal die in vorm deze twee met gemak degradeert tot de mannen die voor plek 2 sprinten.
De afspraak in april kan Nick Nuyens echter vergeten, hij viel in de proloog en blijkt een breukje in zijn heup te hebben overgehouden aan deze glijpartij.
Dit is uiteraard op zijn zachtst gezegd een blessure die op een niet heel gelukkig moment in de voorbereiding op de Ronde komt.
maandag 5 maart 2012
In waaiers richting de zon
Parijs - Nice is ouderwets begonnen: met wisselvallig weer in de beginetappes.
Dat was vorig jaar nog anders: toen reden de renners van de zon naar de regen.
Met de wind uit de juiste hoek veranderde het peloton in waaiers en dat heeft meteen een belangrijke schifting opgeleverd voor het eindklassement, want alleen Alejandro Valverde, Bradley Wiggins, Levi Leipheimer, Van Garderen, Jeannesson, Montfort en Kiserlovski zaten in het voorste gelid.
De rest van de mannen met klassementsapiraties hebben tweeënhalve minuut of meer aan de koersbroek gesmeerd gekregen.
Uiteraard zaten de mannen van de Omloop ook in de voorste waaier: Boonen als winnaar, Degenkolb en Vanmarcke ook goed voorin.
Morgen wordt er ook weer wat schiftingswerk verwacht, met een derde categorie helling aan het einde.
Dat was vorig jaar nog anders: toen reden de renners van de zon naar de regen.
Met de wind uit de juiste hoek veranderde het peloton in waaiers en dat heeft meteen een belangrijke schifting opgeleverd voor het eindklassement, want alleen Alejandro Valverde, Bradley Wiggins, Levi Leipheimer, Van Garderen, Jeannesson, Montfort en Kiserlovski zaten in het voorste gelid.
De rest van de mannen met klassementsapiraties hebben tweeënhalve minuut of meer aan de koersbroek gesmeerd gekregen.
Uiteraard zaten de mannen van de Omloop ook in de voorste waaier: Boonen als winnaar, Degenkolb en Vanmarcke ook goed voorin.
Morgen wordt er ook weer wat schiftingswerk verwacht, met een derde categorie helling aan het einde.
woensdag 1 februari 2012
Verdwenen col (?): Col du Tanneron
Nog een ruime maand zijn we verwijderd van dé voorjaarsrittenkoers van Frankrijk: Parijs - Nice.
Nu is er dan ook al koers met de Ster van Bessèges, maar dat is het leuke en kleine voorwerk voor het echte voorjaar.
In Parijs - Nice zit doorgaans een laatste weekend met twee etappes door de bergachtige omgeving van de Franse Riviera, met vaak wel dezelfde beklimmingen: La Turbie bij Monaco, Col d'Eze bij Nice en de Tanneron in de buurt van Cannes.
Wat de Tanneron zo speciaal maakt is niet zozeer de beklimming, want deze is heel doorsnee: 5,2 % gemiddeld met uitschieters naar 6 % en de lengte waarover geklommen wordt is voor de punchers goed te doen: 5,5 kilometer.
Dit is een soort Poggio, maar dan iets langer en steiler, maar dan naar beneden en daar begint het gedenkwaardige aan deze puist.
De Poggio heeft ook een aantal bochten, maar is niets vergeleken met de Tanneron!
In ongeveer 3 kilometer dalen zijn een slordige 70 bochten te nemen, wat neerkomt op een achtbaan waarin je zelf moet sturen.
Dit ervoer de jonge Robert Gesink dan ook aan den lijve tijdens de laatste keer Tanneron in 2008: hij verloor in deze afdaling zijn gele trui aan Davide Rebellin toen hij verkrampte in de afdaling en ook nog eens schrok van een valpartij van niemand anders dan Fränk Schleck.
Waar vaak een klim als scherprechter geldt was het hier dus vaker de afdaling (al dan niet in combinatie met een sprong bergop) waarin een etappe beslist werd.
Uiteraard lagen er ook iedere keer wel een paar renners naast de fiets, maar zware ongelukken bleven gelukkig uit.
Na 2008 is de col dus niet meer opgenomen in het parcours en of het komt omdat de organisatie toch vreesde voor ongelukken, of dat het komt door het experimenteren met andere elementen, zoals dit jaar de klimtijdrit op de Col d'eze?
Nu is er dan ook al koers met de Ster van Bessèges, maar dat is het leuke en kleine voorwerk voor het echte voorjaar.
In Parijs - Nice zit doorgaans een laatste weekend met twee etappes door de bergachtige omgeving van de Franse Riviera, met vaak wel dezelfde beklimmingen: La Turbie bij Monaco, Col d'Eze bij Nice en de Tanneron in de buurt van Cannes.
Wat de Tanneron zo speciaal maakt is niet zozeer de beklimming, want deze is heel doorsnee: 5,2 % gemiddeld met uitschieters naar 6 % en de lengte waarover geklommen wordt is voor de punchers goed te doen: 5,5 kilometer.
Dit is een soort Poggio, maar dan iets langer en steiler, maar dan naar beneden en daar begint het gedenkwaardige aan deze puist.
De Poggio heeft ook een aantal bochten, maar is niets vergeleken met de Tanneron!
In ongeveer 3 kilometer dalen zijn een slordige 70 bochten te nemen, wat neerkomt op een achtbaan waarin je zelf moet sturen.
Dit ervoer de jonge Robert Gesink dan ook aan den lijve tijdens de laatste keer Tanneron in 2008: hij verloor in deze afdaling zijn gele trui aan Davide Rebellin toen hij verkrampte in de afdaling en ook nog eens schrok van een valpartij van niemand anders dan Fränk Schleck.
Waar vaak een klim als scherprechter geldt was het hier dus vaker de afdaling (al dan niet in combinatie met een sprong bergop) waarin een etappe beslist werd.
Uiteraard lagen er ook iedere keer wel een paar renners naast de fiets, maar zware ongelukken bleven gelukkig uit.
Na 2008 is de col dus niet meer opgenomen in het parcours en of het komt omdat de organisatie toch vreesde voor ongelukken, of dat het komt door het experimenteren met andere elementen, zoals dit jaar de klimtijdrit op de Col d'eze?
Abonneren op:
Posts (Atom)