Na alle grote koersen en voor de Vuelta uit is er een gapend wielergat dat opgevuld dient te worden met allerlei wedstrijden die vaak toch een soort "mosterd na de maaltijd" karakter lijken te hebben.
De Eneco-Tour hoort hier gerust bij, maar zou toch nog behoorlijk opgeleukt kunnen worden als er maar wat geld over de brug wil komen of een creatievere organisatie wordt gevonden.
Ooit werd de ronde op de kalender gezet als zijnde BeNeLux Tour, maar uiteindelijk laat (niet) uit luxe het "Lux" gedeelte rechtsonder liggen.
In veel gevallen worden de mogelijkheden tot interessante koersen ook slecht benut met finishplaatsen te ver van de heuvelzone af en wordt het geheel in de tijdrit beslist.
Vanaf de wal schreeuwende heb ik wel een paar open-deur opties, of gewoon wilde ingevingen om deze ronde, die ook nog in vakantietijd valt, leuker te maken.
Proloog
De proloog vooraf laten gaan aan een van de vele criteria na de Tour in bijvoorbeeld Boxmeer, Stiphout, Chaam, Heerlen of andere opties die zich voordoen.
Veel publiek gegarandeerd en extra publiciteit.
Luxemburg
Hoort inderdaad ook bij de Benelux, maar was zelfs met de Schlecks in koers een ondergeschoven kindje.
Toch liggen hier talloze mooie heuvels en mooie aankomstplaatsen voor het "oprapen".
Ardennen
In plaats van de heuvels tot de laatste 50 kilometer te nemen gewoon ergens in de Ardennen finishen, of in Maastricht na een mini variant van de oude Gold Race.
Deze eindigde niet vaak in een massasprint, door de zware finale met een aantal vlakke kilometers in het einde waardoor de niet-sprinters de koers toch hard gingen maken.
Leuke andere mogelijkheden
Waarom alleen Zuid-Limburg, ook bij Nijmegen kan een plaatselijke ronde met een paar keer Oude Holleweg of Nieuwe Holleweg, Zevenheuvelenweg en nog een aantal beklimmingen die daar liggen voor leuk koerswerk zorgen.
De Utrechtse heuvelrug kan ook (op creatieve wijze) voor wat verrassingen zorgen en uiteraard biedt de kust nog kans op waaierrijden.
Plaatsnaamcombinaties
Als er leuke plaatsen zijn die de Enecotour willen ontvangen voor een rit met een opvallende naam zou het ook prima zijn.
Te denken aan: Reet - Kuttekoven, Waspik - Balgoij, Dorst - Biervliet, Grauwe Kat - Katlijk, Echt - Raar, Jeuk - Krabbedijke, Sexbierum - Frieschepalen of Mol - Grave.
Klimtijdrit
Ook in de lage landen is er wel iets te regelen qua klimtijdritten.
Sommige heuvels in Luxemburg of de Waalse Ardennen lenen zich goed voor een korte (proloog) klimtijdrit.
Te denken aan de Rosier en de Vecquee en in Luxemburg Munshausen, Pafebierg of Weisse Wak
vrijdag 3 augustus 2012
De overwinningsroes
Bradley heeft gepresteerd wat nog niemand eerder wist te presteren: de Tour winnen en vervolgens ook goud op de Spelen van datzelfde jaar.
Om dat kracht bij te zetten ging er ook goud door de keel van de Brit, goudgele rakkers welteverstaan.
De vergiste appel valt niet ver van de boom in deze: vader Wiggins luste ook iets te graag een alcoholische versnapering en waar Voecklers vader verdween op de oceaan verdronk deze man toen hij weer eens te diep in het pintglaasje had gekeken.
Vaderlief kon ook hard fietsen en deed dit vooral in de zesdaagsen waarin hij toch een aantal prijzen in de wacht wist te slepen, voordat hij af zou zakken in het dal van veel verdovende middelen.
Bradley deed dit niet, maar zat na de Spelen in Athene wel een tijdje op het randje van het verdrinken in het goudgele gevaar.
Echter wist hij zich van het lonkende dal te redden en uiteindelijk voor andere geel te gaan, hoewel de voorliefde voor de alcohol wel is gebleven.
Maar op zijn tijd is dat niet verkeerd, zeker na de lange tijd toegewijd naar de Tour en het olympische goud toegeleefd te hebben.
Om dat kracht bij te zetten ging er ook goud door de keel van de Brit, goudgele rakkers welteverstaan.
De vergiste appel valt niet ver van de boom in deze: vader Wiggins luste ook iets te graag een alcoholische versnapering en waar Voecklers vader verdween op de oceaan verdronk deze man toen hij weer eens te diep in het pintglaasje had gekeken.
Vaderlief kon ook hard fietsen en deed dit vooral in de zesdaagsen waarin hij toch een aantal prijzen in de wacht wist te slepen, voordat hij af zou zakken in het dal van veel verdovende middelen.
Bradley deed dit niet, maar zat na de Spelen in Athene wel een tijdje op het randje van het verdrinken in het goudgele gevaar.
Echter wist hij zich van het lonkende dal te redden en uiteindelijk voor andere geel te gaan, hoewel de voorliefde voor de alcohol wel is gebleven.
Maar op zijn tijd is dat niet verkeerd, zeker na de lange tijd toegewijd naar de Tour en het olympische goud toegeleefd te hebben.
Abonneren op:
Posts (Atom)